SINOPSE

Nos oitenta, Marina, que ten 20 anos, emigra xunto cos seus país e deixa na súa vila o amor: Manuel, un mozo mariñeiro da súa idade. O día que parte, a protagonista de Salitre, vai á ribeira recoller auga nunha botella para levala como recordo do mundo que deixa.

Vinte anos despois, nunha maña na que Manuel se ergue para traballar, descobre asombrado e asustado que o mar desapareceu, no seu lugar hai un leito deserto. Manuel entende que o seu mundo, o seu traballo e, en definitiva, o seu xeito de entender a vida, tamén desaparecerán e el non se resiste e, por iso, bota a andar polo leito mariño coa esperanza de atopar o mar nalgures. A tristeza e a melancolía fan que lembre a Marina e decida buscala.

O que atopa Manuel é un monstro de ferro, o monstro que devorou o mar e o destruíu. Agora debe enfrontarse ao monstro e á princesa Leuf, unha muller seductora que pretende convencelo de que esqueza o mar e cambie de vida. Pero o amor de Manuel polo mar é forte e desexa volver ser mariñeiro.

Manuel consegue atopar a Mariña e ela entrégalle a botella con mar que levara había 20 anos. Os dous xuntos volven á vila e verquen o contido da botella no leito deserto do mar, e o conseguen que o renacer do mar.

SINOPSE

Rodesindo da Barrosa é un espectáculo de rúa que nace no 2002 a partires do éxito da primeira produción de Volta e Dálle, Furga garabela!

O protagonista é un afiador que, en pleno século XXI, percorreo camiños e corrredoiras galegas exercendo a súa profesión: goberna todo tipo de aparellos, capa todo tipo de mamíferos, afía coitelos, tesoiras, navallas... amaña virgos e concencias, cóllelles puntos ás medias, fai ‘piercings’ con arame do Carballliño, etc. Chega á praza ou a un cruce de rúas coa súa roda de afiar e, axudado polo chifre de buxo, fai reclamo á veciñanza e aos feirantes para que lle leven as ferramentas a afiar. Pero o seu labor non queda aí. Mentres afía, Rodesindo, cóntalles ás xentes as aventuras que lle aconteceron no seu deambular polo mundo, coma o caso do penico do frade Francesicano de Betanzos, que tiña pedras no ril e cada vez que mexaba deixábao cheo de buracos.

A filosofia de Rodesindo é que o cliente sempre ten que quedar contento, e por iso proba todos os aparellos que goberna antes de entregarlos. Ademais, aos que non entenden o galego, ou a súa fala, Rodesindo rétaos falándolles o baralleta, alingua propia dos afiadores.

SINOPSE

No remate do verán, os veciños e veciñas das aldeas galegas xuntábanse, para separar o grao da palla, na eira comunitaria. Era o labor e ao tempo a festa, era a malla.

Este é o punto de partida de Pan, catro proposta arredor da malla. Componse de catro historias fiadas a través da danza e da música ao vivo. Volta e Dálle continúa así a súa teima de facer teatro desde a raíz e, desta volta, inclúe a base etnográfica, a malla, que serve de pretexto para abordar un tema universal: as mutacións sociais e culturais que conleva a desaparición da economía tradicional agraria. Mais o resultado non é unha recreación folclórica e nostálxica de tempos idos, senón un espectáculo novidoso e orixinal composto por catro autores diferentes que fían, respectivamente, os catro pasos da malla.

A sementeira
En Manle, unha aldea próxima a Capital e illada por autoestradas, autovías e ferrocarrís, comezan as obras de construción do túnel do novo tren de alta velocidade.

A sega
A madama do cabaret autonómico ten unha língua coma un fouciño, disposta a segar alí onde sexa preciso, mediante unha combinación de humor e ironía que dá lugar a esa actitude nacional chamada retranca.

A malla
Na Seara non quedan máis animais ca os de plástico que constrúe o rapaz. Os tres vellos que viven alí bótanlle unha man para entreter o tempo. Un día reciben a visita sorpresa dunha rapaza da cidade.

O pan
O alimento máis universal é o pretexto poético para falar dos males do individuo na sociedade actual: a soidade, a perda dos valores da colectividade, a incomunicación...

SINOPSE

Menciñeiros constitúe un esforzo máis na aposta da compañía Volta e Dálle por recuperar para o teatro o patrimonio cultural galego. E faino desta volta outorgándolle o protagonistmo escénico a unha das figuras máis interesantes do imaxinario tradicional do noso país: os menciñeiros ou curandeiros.

Baseado en Escola de menciñeiros, do autor mindoniense Álvaro Cunqueiro, esta nova peza de Volta e Dálle ofrécenos unha aproximación dramática a este mundo cun dobre obxectivo: preservar e dar coñecer a cultura e os saberes do curandeiros e divulgar a obra deste autor, do que en 2011 se celebra o centenario do seu nacemento.

O lugar da representación é o adro dunha igrexa, o momento é o serán. A acción arrinca entre o paseo e a parola, desculpa para que comece a aparecer ou a evocarse sobre as táboas os menciñeiros retratados por Cunqueiro. Os encargados de darlles vida a estas figuras son Pepe Penabade, Mini e Mero, tres vellos menciñeiros que ven a fin do seu tempo pero gardan na memoria or recordo de Borrallo da Lagoa, Lamas Vello, Xil da Ribeira ou Silva da Posta. Menciñeiros é un espectáculo vivo, diferente en cada función, respectuoso co texto literario do que parte pero aberto as posibilidades de cada momento da representación e, tamén, cheo de música e baile.

SINOPSE

Espectáculo teatral para un só autor centrado na figura dos afiadores. Por primeira vez no teatro galego esta figura, tan universa e con tanto apego popular en Galiza, pasa a protagonizar unha peza teatral.

A produción de Furga garabela! comeza a finais de 2000 e estréase o 30 de marzo de 2001 no Teatro Principal de Ourense. Escrita e dirixida por X. H. Rivadulla Corcón e interpretada por Pepe Penabade, foi representada en máis de 40 ocasións en distintos lugares de Galiza, Asturias e Portugal.

En numerosas ocasións, os membros da compañía participaron en coloquios divulgativos sobre a figura, o oficio e a evolución dos afiadores. Ditas actividades, realizadas con carácter previo ás representacións, complementaron de xeito sumamente enriquecedor o labor cultural da compañía. E así, o 30 de marzo de 2002 presentouse o libro Furga Garabela!, publicado e distribuído pola editorial Sotelo Blanco, onde se recolle o texto do espectáculo, deseños de escenografía, figuriños, fotografías, un diccionario de Barallete (xiria dos afiadores), etc.

FICHA ARTÍSTICA
Autor: X. H. Rivadulla Corcón
Elenco: Pepe Penabade